Poufność (NDA)
NDA (non-disclosure agreement), czyli umowa o zachowaniu poufności, chroni informacje, które w branży IT stanowią realną wartość: kod źródłowy, architekturę systemów, know-how, dane klientów, plany produktowe czy warunki handlowe. Podpisuje się ją zwykle przed rozpoczęciem rozmów o współpracy — zanim którakolwiek ze stron ujawni cokolwiek wrażliwego.
Wybór wzoru zależy od kierunku przepływu informacji. Jeśli obie strony będą wymieniać się danymi — na przykład przy negocjacjach partnerstwa technologicznego albo wspólnym projekcie — właściwe będzie NDA wzajemne. Jeśli informacje ujawnia tylko jedna strona (typowo: klient briefujący software house albo startup prezentujący produkt inwestorowi technicznemu), wystarczy prostsze NDA jednostronne.
Dobre NDA precyzyjnie definiuje informacje poufne, przewiduje rozsądne wyjątki (informacje publicznie dostępne, ujawnienia wymagane prawem), określa czas trwania obowiązku poufności i konsekwencje naruszenia — najczęściej karę umowną. Klauzule poufności warto też wpisywać bezpośrednio do umów głównych, np. do umowy B2B z programistą.